南浦钟陵相距一日而近往往车徒不宿舂粮余至武阳值大雨雪当信宿留车徒遂多冻馁母夫人恻然吾儿传食此辈啼饥即皇华使者于心安乎乃倒橐装遍犒之儿萱顿首退而赋诗以识驿壁

南nán浦pǔ钟zhōng陵líng相xiāng距jù一yī日rì而ér近jìn往wǎng往wǎng车chē徒tú不bù宿sù舂chōng粮liáng余yú至zhì武wǔ阳yáng值zhí大dà雨yǔ雪xuě当dāng信xìn宿sù留liú车chē徒tú遂suì多duō冻dòng馁něi母mǔ夫fū人rén恻cè然rán吾wú儿ér传chuán食shí此cǐ辈bèi啼tí饥jī即jí皇huáng华huá使shǐ者zhě于yú心xīn安ān乎hū乃nǎi倒dào橐tuó装zhuāng遍biàn犒kào之zhī儿ér萱xuān顿dùn首shǒu退tuì而ér赋fù诗shī以yǐ识shí驿yì壁bì--张zhāng萱xuān